Kendi BTCPay Server’ınızı bir VPS’te barındırın

Satış konuşması genellikle “ücret yok” şeklindedir, ki bu en az ilgi çekici kısımdır. Dört şey değişir ve bunlardan yalnızca biri parayla ilgilidir:

• Paranız transit hâldeyken kimse elinde tutmaz. Barındırılan bir işlemci, müşterinin ödemesini kendi cüzdanına alır ve ardından hesabınıza geçer. Tutmalar, incelemeler ve dondurmalar tam da bu aradaki boşlukta yaşanır. BTCPay hiçbir şeyi asla almaz: müşteri, sizin anahtarınızdan türetilmiş bir adrese öder ve coin’ler ilk onaydan itibaren sizindir.
• Kimse kim olduğunuzu sormaz. Bir işlemciye kaydolmak, sonunda bir banka olan bir kimlik sürecidir. Yazılım kurmak öyle değildir. Fark tam olarak budur ve “KYC olmadan kriptoyu nasıl kabul ederim” sorusunun cevabının her zaman “işlemciyi kendiniz çalıştırın” olmasının nedeni de budur.
• Maliyet artık sizinle birlikte büyümez. Bir yüzde sonsuza dek tahsil edilir ve başarıyla birlikte büyür. Bir VPS ile bir alan adı, iyi bir ayda da kötü bir ayda da aynı miktara mal olur.
• İşletim işini siz devralırsınız. Çalışma süresi, güncellemeler, yedekler ve bir müşteri “fatura hiç ödenmedi” dediğinde mesajı alan kişi olmak. Asıl bedel budur ve para birimiyle değil, dikkatle ödenir.

Elde etmediğiniz şey ise işlemcilerin gerçekten iyi olduğu tek şeydir: coin’leri sizin adınıza banka hesabı parasına çevirmek. BTCPay, kendisine ödenen şeyi, ödendiği coin cinsinden elinde tutar. Dönüştürme, fiat cinsinden faturalandırma, bir vergi dairesinin tanıdığı muhasebe dökümleri — hepsi ayrı sorunlardır ve bunları çözmenin çoğu yolu, tam olarak az önce ortadan kaldırdığınız kimliği belirlenmiş karşı tarafı yeniden içeri sokar. Bir şey inşa etmeden önce bu takasın hangi yarısını gerçekten istediğinizi netleştirin.

İsim, faydalı bir şekilde yanıltıcıdır. “BTCPay Server” tek bir program değildir; standart dağıtım, birlikte ayağa kalkan küçük bir konteyner filosudur ve hangisinin hangisi olduğunu bilmek, bunu doğru boyutlandırmak ile rastgele tahmin etmek arasındaki farktır:

• Bitcoin Core. Genesis’ten itibaren doğrulama yapan gerçek bir tam düğüm. Diski, ilk günün büyük kısmını ve belleğin neredeyse tamamını tüketen bileşen budur. Geri kalan her şey buna kıyasla bedavadır.
• NBXplorer. Core ile BTCPay arasındaki indeksleyici. Ona genişletilmiş genel anahtarlar verirsiniz; o da türetilmiş adresleri takip eder ve para geldiğinde BTCPay’e haber verir. Ayrıca budamayı önemseyen parça da budur; nedenini hata modları bölümü ele alacak.
• BTCPay Server’ın kendisi. Uygulama: mağazalar, faturalar, ödeme sayfası, satış noktası, webhook’lar, Greenfield API. Buna kıyasla mütevazı — birkaç yüz megabayt bellek.
• PostgreSQL. Faturalar, mağazalar, ayarlar, kullanıcılar, API anahtarları. Küçüktür ve yedeklerinizin gerçek amacı da budur.
• Otomatik sertifikalı nginx. Bir reverse proxy, artı ana bilgisayar adınız için bir sertifika çıkaran ve yenileyen bir yardımcı. 80 ve 443 portlarının internetten gerçekten erişilebilir olması gerekmesinin nedeni budur.
• İsteğe bağlı olarak bir Lightning düğümü (Core Lightning veya LND) ve bir Monero daemon’ı, yanında bir cüzdan RPC’siyle birlikte — her biri kendi zincirini ve kendi disk iştahını da beraberinde getirir.

Yani boyutlandırma sorusu asla “BTCPay ne kadar büyük olmalı” değildir. Soru “ne kadar zincir tutuyorum ve kaç zincir tutuyorum”dur. Bunu yanıtlayın, plan kendini seçsin.

Proje, RAM için swap ile birlikte minimum olarak 2 GB, önerilen olarak da 4 GB belgeliyor; bu iki sayı arasındaki fark, teknik olarak tamamlanan bir kurulum ile müşteri gönderebileceğiniz bir kurulum arasındaki farktır. Bir uygulama çalışma zamanı, PostgreSQL ve senkronize olan bir bitcoind, 2 GB’ı paylaşınca iş biter — ama yavaşça, swap dosyasının yapmaması gereken işi yaparak.

Disk, ne kadar sert budadığınıza göre belirlenir ve dağıtım bunu, kurulum programına verdiğiniz bir parça olarak sunar. Aile kabaca opt-save-storage ile yaklaşık 100 GB blok dosyası, -s ile yaklaşık 50 GB, -xs ile yaklaşık 25 GB ve -xxs ile yaklaşık 5 GB çalıştırır. Sonuncusu, hayatta kalması gereken her şey için bir tuzaktır: o kadar az geçmiş tutar ki sıradan bakım bile başarısız olmaya başlar. Bir mağaza için makul aralık -s veya -xs’tir.

Tarifeden somut rakamlar, çünkü “duruma göre değişir” bir cevap değildir:

• Yalnızca Bitcoin, budanmış, tek mağaza — Scout, 2 vCPU / 4 GB / 70 GB NVMe, $9.00/mo. Dürüst taban ve çoğu okur için doğru cevap.
• Bitcoin ve Lightning — Runner, 3 vCPU / 6 GB / 100 GB, $14.00/mo. Bir Lightning daemon’ı disk konusunda hafiftir ama çevrimiçi kalma konusunda ısrarcıdır; buradaki pay, altındaki düğüm içindir.
• Bitcoin, Lightning ve Monero — Alpha, 6 vCPU / 12 GB / 200 GB, $28.00/mo. Budanmış bir Monero zinciri tek başına yaklaşık 85 GB’dır, yani iki zincir ve iki indeksleyiciyle 8 GB’ın yetersiz kalmaya başladığı nokta burasıdır. Hunter (4 vCPU / 8 GB / 140 GB, $19.00/mo), yalnızca Bitcoin sert budanmış kalırsa ve öyle kalmaya devam ederse uyar.
• Mağazanın arkasında budanmamış bir düğüm — farklı bir faturası olan farklı bir projedir. Tam düğüm rehberi bu rakamlara sahiptir ve bunlar Fenrir’den başlar.

CPU tam olarak bir kez önemlidir. İlk blok indirme sırasında imza doğrulaması paralelleşir, bu yüzden iki ila dört vCPU ilk senkronizasyonu günlerden yaklaşık bir güne indirir, ardından yeniden boşta kalır. Bant genişliği, sınırsız trafikli ve ay sonunda aşım faturası olmayan 1 Gbps’lik bir port üzerinden zincirin tamamının tek seferlik bir maliyetidir. Gecikme bir ödeme işlemcisi için önemsizdir, bu yüzden konumu milisaniyeler için değil hukuki yargı bölgesi için seçin — Amsterdam, Paris, Bükreş ve Sofya hepsi taban fiyattadır.

Kısa bir liste ve üzerindeki bir madde teknik değildir.

• Zaten sunucuyu gösteren bir A kaydına sahip bir alan adı. Sertifika, o ana bilgisayar adına karşı HTTP üzerinden verilir; bu yüzden DNS’in, kurulum programı çalışırken değil, çalışmadan önce çözülmüş olması gerekir. pay.example.com gibi bir alt alan adı olağan şekildir.
• Dünyaya açık 80 ve 443 portları. Sonrasında üzerinde faydalı hiçbir şey hizmet vermese de 80 portu isteğe bağlı değildir; sertifika doğrulaması ona ihtiyaç duyar.
• Şablon kitaplığından Debian 13, on dakikalık sertleştirme geçişini çoktan yapmış bir makinede. Bunu önce yapın — bir yığın çalışmaya başladıktan sonra bunu nazikçe yapmak çok daha zordur.
• Zaten kontrol ettiğiniz bir cüzdan ve onun genişletilmiş genel anahtarı. Sparrow, Electrum veya bir donanım cüzdanı. Kurulumdan önce elinizin altında bulundurun; böylece sunucuya sizin için bir tane ürettirme cazibesine hiç kapılmazsınız.
• Sertifika otoritesi için bir e-posta adresi. Yalnızca sona erme uyarılarını alır, başka hiçbir şeyi almaz.
• Şimdiden verilmiş bir budama kararı. Daha sonra fikir değiştirmek, zinciri sıfırdan yeniden senkronize etmek anlamına gelir; bu da iki kez harcamaktan keyif almayacağınız bir gündür.

Kendi barındırılan bir işlemciyle yaşanan neredeyse her kötü sonuç, erkenden ve gelişigüzel verilmiş tek bir karara dayanır: sunucunun harcayabilecek bir şeyi elinde tutmasına izin vermek. Üç durumu açıkça ortaya koymakta fayda var, çünkü gerçekten birbirinden farklılar.

• Zincir üstü Bitcoin: her zaman yalnızca izleme (watch-only). BTCPay yalnızca genişletilmiş bir genel anahtar tutar, başka hiçbir şey tutmaz. Kutu ele geçirilirse saldırgan size ne ödendiğini öğrenir ve gelecekteki faturaların nereyi gösterdiğini değiştirebilir — bu gerçek bir saldırıdır ve herhangi bir olaydan sonra mağazanızın cüzdanını yeniden kontrol etme nedenidir — ama zaten alınmış bir coin’e dokunamaz.
• Lightning: tanımı gereği sıcak. Kanallar, sunucunun harcayabileceği coin’lerle fonlanır, çünkü bir kanal zaten budur. Bu, bilinçli istisnadır ve yukarıdaki bölüm bunu boyutlandırır.
• Monero: yapısal olarak yalnızca görüntüleme. Özel görüntüleme anahtarı, gelen her ödemeyi ortaya çıkarır ama hiçbirini yetkilendirmez. Bitcoin tarafında bunun bir eşdeğeri yoktur.

Bu modeli kasıtlı olarak bozan tek özellik Payjoin’dir. Sunucunuzun, müşterinin işlemine bir girdi katkısında bulunmasını sağlar; bu da zincir analizinin dayandığı ortak-girdi sezgisini anlamlı biçimde zayıflatır ve her iki taraf için de gerçek bir gizlilik kazancıdır — ama bir alıcının imzalayabilmesi gerekir, dolayısıyla BTCPay içinde sıcak bir cüzdana ihtiyaç duyar. Bu, bedava bir özellikten çok gerçek bir takastır. Bunu bilerek kabul edin ve Lightning cüzdanını fonladığınız gibi fonlayın: her şeyle değil, bir miktarla.

Kurulum sihirbazının mağaza cüzdanını üretmesine izin verdiyseniz, çünkü bu en hızlı yoldu: size gösterdiği seed’i yazıp saklayın, çevrimdışı bir cüzdanda doğrulayın, ardından yalnızca izlemeli bir kuruluma geçişi planlayın. İnternete açık bir sunucuda bulunmuş olan bir seed, üzerinde geri sayımı çoktan başlamış bir seed’dir.

Durumu, yeniden oluşturmanın ne gerektireceğine göre sıralayın, çünkü cevaplar birbirinden çok farklıdır:

• Zincir. Bir yedekleme sorunu değildir. Kamuya açık veridir ve yavaşça, bedavaya yeniden senkronize olur. Onu asla yedeklemeyin.
• Veritabanı. Faturalar, mağazalar, ayarlar, kullanıcılar, API anahtarları. Gerçek yedek budur, küçüktür ve onu kaybetmek size her satışın muhasebe kaydına mal olur — parayı değil, evrak işini.
• Zincir üstü cüzdanınız. Zaten güvendedir, çünkü anahtar hiçbir zaman burada olmadı. Beşinci adımın karşılığı da budur.
• Lightning kanal durumu. Isıran şey budur. Statik bir kanal yedeği, toplam bir kayıptan sonra kanallarınızı zorla kapatarak içlerindeki fonları kurtarmanızı sağlar; kanalların kendisini geri getirmez ve bayatlamışsa değersizdir. Bir kanal her açıldığında veya kapandığında değişir, bu yüzden üç ayda bir hatırladığınız bir klasörden çok, otomatik ve uzak bir kopyaya ait olmalıdır.
• Monero yalnızca-görüntüleme cüzdanı. Hâlâ çevrimdışı tuttuğunuz adres ve görüntüleme anahtarından yeniden inşa edilebilir. Onları yedekleyin ve cüzdan dosyalarına bir önbellek gibi davranın.

Dağıtım, bunu doğru şekilde yapan yardımcı betikler içerir:

btcpay-backup.sh    # stops the stack, dumps Postgres, tars the config, restarts
btcpay-restore.sh   # puts one of those archives back

O duraklama tam olarak meselenin kendisidir — çalışan bir veritabanının sıcak bir kopyası, ilginç bir şeye dönüşerek geri yüklenebilir. Makineden çıkan her şeyi şifreleyin ve her planla birlikte gelen haftalık snapshot’ın bir yedek değil bir kolaylık olduğunu unutmayın: bir snapshot, korumakta olduğu şeyle aynı yerde yaşar.

Birine kaç kez bir akşamına mal olduklarına göre kabaca sıralanmış:

• Sertifika hiç verilmez. On seferden dokuzunda A kaydı, kurulum programı çalıştıktan sonra oluşturulmuştur ya da 80 portu filtrelenmektedir. DNS’i düzeltin, adın kendi dizüstü bilgisayarınız olmayan bir yerden çözüldüğünü doğrulayın, ardından kurulum betiğini yeniden çalıştırın. Sertifika otoritesine karşı körlemesine yeniden denemek bir hız sınırlamasına ve bir hafta beklemeye yol açar, bu yüzden denemeler arasında bir şeyi değiştirin.
• Geçmişi olan içe aktarılmış bir genişletilmiş anahtar bakiye göstermez. Bu, budama tuzağıdır. İndeksleyici yeni ödemeleri yeni blokları izleyerek bulur, ama var olan bir cüzdanın geçmişini yeniden inşa etmek, budanmış bir düğümün sildiği blokları okumayı gerektirir. Mağaza için taze bir hesap kullanın, sorun ortadan kalkar; geçmişi içe aktarmanız gerekiyorsa budanmamış bir düğüme ve bir yeniden taramaya ihtiyacınız var.
• “Müşteri ödedi ama fatura hâlâ açık.” Genellikle gönderen cüzdanın ücretinden kaynaklanan eksik ödeme, ödeme onaylanmadan beklerken süresi dolan bir fatura veya seçtiğinizi hatırladığınızdan daha katı bir onay politikasıdır. Üçü de birer ayardır ve üçü de önce kendi paranızla test etmenizin nedenidir.
• Düğüm sessizce geride kalır. Takılıp kalmış bir bitcoind, şikâyet etmeden adresler dağıtmaya ve ödemeleri kaçırmaya devam eder. Blok yüksekliğinizi bir zamanlayıcıyla herhangi bir kamuya açık kaynakla karşılaştırın ve aradaki farkta uyarı verin; bunu bir müşteriden öğrenmemeniz gerekir.
• Yanlış anda gelen bir güncelleme. btcpay-update.sh terbiyelidir ama her şeyi yeniden başlatır. Onu bilerek çalıştırın, asla otomatik olarak değil ve asla bir satış sırasında değil.
• Adres bir itibar kazanır. Kara listeye alınmış bir IPv4 üzerindeki bir ödeme sayfası, bazı kurumsal ağların ve posta filtrelerinin sessizce reddettiği bir ödeme sayfasıdır. Buradaki her plan, geçmişi olmayan özel bir adresle gelir ve alan adını herhangi bir yere basmadan önce bunu kontrol etmeye değer.

Yazılım bir karşı tarafı ortadan kaldırır. Yüzeyin geri kalanını ortadan kaldırmaz ve bu konuda dürüst olmak, bir özellik listesi daha eklemekten çok daha faydalıdır.

Zayıf nokta alan adıdır. Bir yerde kayıtlıdır, herkese açık şekilde çözülür ve herkesin baktığı ilk şeydir. Kendi adınıza, kendi ülkenizdeki bir kayıt şirketinde kayıtlı bir ana bilgisayar adında kendi barındırdığınız bir işlemci, parayı bir üçüncü tarafın elinden almış ama kimliği tam olarak olduğu yerde bırakmıştır. Bu, sattığınız şey için önemliyse, kayıt şirketi en az barındırıcı kadar düşünülmeyi hak eder.

Hukuki yargı bölgesi gerçek bir değişkendir. Makinenin nerede oturduğu, hangi mahkeme kararının ona ulaşacağını ve yolun üzerinde ne kadar sürecin durduğunu belirler. Bu bağışıklık değil, sürtünme ve mesafedir — offshore barındırma yazısının uzun uzadıya değindiği ve bir ağ yerine bir bayrak seçmeden önce okumaya değer bir nokta.

Hesap son bağlantıdır. Sunucuyu bir e-posta adresiyle kiralamak ve Monero ile ödemek, hiçbir kart ekstresinin ödeme sayfasını bir bankaya bağlamadığı anlamına gelir — bütün amacı buna ihtiyaç duymamak olan bir sistem kurarken gözden kaçırılması tuhaf bir şeydir. Buradaki her plan varsayılan olarak no-KYC’dir ve her konum, özel ters DNS’e sahip, özel temiz bir IPv4 ile gelir.

Ve sınır, ima edilmek yerine açıkça belirtilir. Düğümler, işlemciler ve mağazalar sıradan altyapıdır ve burada memnuniyetle karşılanır; kabul edilebilir kullanım politikası kısadır, kamuya açıktır ve altında bir taban vardır. Ödeme almak için bir lisansa ihtiyacınız olup olmadığı, sizin ne sattığınız ve nerede olduğunuzla ilgili bir sorudur, yazılımla ilgili değildir — ve bu, bir barındırma rehberi için değil, uzman biri için bir sorudur.