Bir VPN’i derin paket incelemesinden geçirin

“DPI” bir istihbarat sorunu gibi görünür. Çoğu zaman ise bir dize eşleştirmesinden ibarettir. Ulusal bir hat üzerinde oturan bir filtre, her akış hakkında derinlemesine düşünmeyi göze alamaz, bu yüzden işe yarayan en ucuz sinyallere yaslanır, kabaca şu sırayla:

• Sabit bir ofsette bir protokol parmak izi. Bir WireGuard oturumunun ilk paketi bir el sıkışma (handshake) başlatma paketidir: tam olarak 148 bayt, ilk bayt 0x01, sonraki üç bayt sıfır. OpenVPN kendini ilk bayttaki bir opcode ve konumu hiç değişmeyen bir oturum kimliğiyle duyurur. İkisinden birini eşleştirmek, tutulacak hiçbir durumu (state) olmayan, paket başına birkaç komuttan ibarettir — bu yüzden her zaman devreye sokulan ilk şey budur.
• Bulunacak bir parmak izi yoksa entropi. Bir akışın ilk baytları tekdüze biçimde rastgeleyse — yazdırılabilir ASCII yok, tanınabilir bir başlık yok — bunun kendisi bir sinyaldir, çünkü meşru hiçbir şey sıfırıncı bayttan itibaren böyle görünmez. Filtreler, yalnızca bu gerekçeyle “tamamen şifreli” trafiğin tüm kategorilerini engellemiştir — rastgeleleştiren protokollerin düştüğü tuzak tam olarak budur.
• Aktif yoklama. Filtre sunucunuzun adresini not eder, ardından başka bir yerden kendisi ona bağlanır ve nasıl yanıt verdiğini izler. Yanıt veren, karakteristik bir şekilde hata döndüren ya da bağlantıyı sadece açık tutan bir proxy, şüpheyi doğrulamış olur. Bir adresin “belki”den bir engelleme listesine geçmesi böyle olur.
• Zaman içindeki davranış. Tek bir yabancı adrese giden, birkaç yüz megabayt taşıyan ve konut aboneliğine benzer bir gündüz/gece eğrisine sahip, uzun ömürlü tek bir akış olmak kendi başına ayırt edici bir şeydir. Hiçbir miktarda veri yükü (payload) gizlemesi bunu değiştirmez.
• Adresin kendisi. Bilinen VPS aralıkları, herkese açık abonelik listelerinde görülen adresler, ticari bir sağlayıcının reklamını yaptığı her şey. Bu, sansürcüye hiçbir şeye mal olmaz ve paylaşılan bir proxy adresinin bir protokolden daha hızlı ölmesinin nedeni budur.

Buradan çıkarılacak yararlı sonuç, ilk üçü hakkında bir şeyler yapabileceğinizdir ve bu rehberin ele aldığı da tam olarak bunlardır. Son ikisi, adresinizi korumaya ayrılan bölümün sonradan akla gelen bir ek olmamasının nedenidir.

Bu konudaki en çok tekrarlanan tavsiyedir ve neredeyse hiçbir etkisi yoktur; açıkça belirtilmeye değer bir nedenden dolayı: imza veri yükündedir, port numarasında değil. 148 baytlık bir UDP datagramının sıfırıncı ofsetindeki 0x01’i eşleştiren bir filtre, bunu 443 portunda da 51820’de olduğu kadar kolay bulur.

Daha da kötüsü, bu değişiklik sizi öne çıkarabilir. 443 portu, TCP olan HTTPS’i ve UDP olan ama tanınabilir bir QUIC uzun başlığıyla ve içinde bir TLS ClientHello ile başlayan QUIC ile HTTP/3’ü taşır. 443’teki ikisi de olmayan bir UDP akışı, o porttaki her şeyin bu ikisinden biri olduğu bir hatta küçük bir anomalidir.

Aynısı, geri kalan halk bilgisi için de geçerlidir. MTU’yu değiştirmek parçalanmayı (fragmentation) değiştirir, el sıkışma baytlarını değil. WireGuard’a bir ön paylaşımlı anahtar eklemek kriptografiyi güçlendirir, hat formatını değiştirmeden bırakır. Tüneli standart olmayan yüksek bir porta koymak, veri yükü eşleştirmesine karşı size hiçbir şey kazandırmaz — yine de fırsatçı tarayıcılardan gelen arka plan gürültüsünü azaltır.

Cevabı değiştiren şey, hat üzerindeki şeyi değiştirmektir: ya baytları tanınabilir hiçbir şeye benzetmemek ya da onları sansürcünün engellememeye karar verdiği bir şeye benzetmek. Aşağıdakilerin tümü bu iki hamleden biridir.

Dört pratik yaklaşım vardır. Bunlar yalnızca güce göre sıralanmaz, çünkü doğru olanı trafiğinize ne yapıldığına bağlıdır.

• Rastgeleleştirilmiş, başlıksız trafik — Shadowsocks-2022. 2022 AEAD şifreleri (2022-blake3-aes-128-gcm ve benzerleri) hat üzerine hiçbir düz metin başlığı koymaz: ilk bayttan itibaren bir oturum rastgele veriden ayırt edilemez ve yanlış bir anahtar yoklamaya hiçbir yanıt üretmez. Ucuz, hızlı, kurulumu on dakika ve neredeyse her yerde mükemmel. Tek zayıflığı yukarıdaki entropi sinyalidir — sınıflandırılamayan rastgele akışları ilke gereği engelleyen bir filtreye karşı, hiçbir şeye benzememek masum görünmekle aynı şey değildir.
• Ödünç alınmış TLS — Reality ile VLESS. Bugün genel kullanımdaki en güçlü seçenek. Sunucunuz gerçek bir TLS 1.3 el sıkışması gerçekleştirir ve kimlik doğrulayamayan her istemci, şeffaf biçimde gerçek bir üçüncü taraf siteye devredilir ve o sitenin gerçek sertifikasını usulünce alır. Bir yoklayıcı, sıradan bir web sitesine bağlanan sıradan bir ziyaretçi görür, çünkü olan tam olarak budur. Alan adına, sertifikaya ya da bir certificate-transparency izine ihtiyacınız yoktur — hiçbir yerde sizi işaret eden bir kayıt yoktur.
• Sahibi olduğunuz TLS — Trojan ya da bir web sunucusunun arkasında WebSocket üzerinden VLESS. Tünel, kendi HTTPS sitenizin içinde, kendi alan adınız ve sertifikanızla gizlenir. Kavramsal olarak daha basittir ve aynı adreste gerçek bir web sitesiyle bir arada var olabilir. Bedeli, alan adının artık yakılabilir bir tanımlayıcı olması, sertifikanın CT günlüklerinde herkese açık bir kayıt olması ve tek bir hostname’i engellemenin bir sansürcü için ucuz bir hamle olmasıdır.
• QUIC biçimli — Hysteria2 ve TUIC. Bunlar HTTP/3 yerine geçer ve kimlik doğrulamayı başaramayan her şeye gerçek bir web sitesi sunabilir. Bunları seçmenin nedeni genellikle sansür bile değil kayıptır: paketlerin yüzde beş ila on kadarının düştüğü bir yolda, TCP tabanlı her şey çökerken bunlar aktarım hızını korur. Ödünleşimler gerçektir — bazı ağlar UDP’yi toptan kısar ya da düşürür ve bant genişliği rakamlarını dürüst olmayan biçimde girerseniz Hysteria’nın agresif tıkanıklık kontrolü kötü bir komşu olur.

Bir varsayılan istiyorsanız: birincil olarak Reality’yi kurun, yedek olarak ikinci bir portta Shadowsocks-2022’yi tutun ve yalnızca sorununuzun filtrelenmiş değil kayıplı bir yol olduğu ortaya çıkarsa Hysteria2’yi ekleyin. Üçü de tek bir daemon’dan çalışır ve aşağıdaki adımlar her birini sırayla yapılandırır.

Beklediğinizden daha azına. Bu hafif bir iş yüküdür; kısıtlama bant genişliği ve gecikmedir, sunucu değil.

• Küçük bir plan. Şifreleme ve TLS sonlandırma, AES-NI’ya sahip herhangi bir modern vCPU’da ucuzdur. Pup (1 vCPU / 1 GB / 25 GB NVMe, $3.50/mo) kişisel bir tüneli rahatça taşır; Cub (1 vCPU / 2 GB / 40 GB, $5.00/mo) birkaç kişi paylaşacaksa mantıklı boyuttur; Scout (2 vCPU / 4 GB / 70 GB, $9.00/mo) bir hane ya da küçük bir ekipse ve pay bırakmak istiyorsanız uygundur. Trafik her katmanda 1 Gbps’de sınırsızdır — bir tünel için gerçekten önemli olan özellik de budur.
• Yol için seçilmiş, doğru konum. İnsanların yanlış yaptığı karar budur. En egzotik olanı değil, sizden geçen rotası filtrelenmemiş en yakın yargı yetkisi bölgesini seçin: çoğu okur için bu Amsterdam, Paris, Bükreş ya da Sofya’dır; Asya’daki biri için ise Kuala Lumpur’dur. Reykjavik ve Zürih hız değil, yasal mesafe satın alır — barındırdığınız şey için faydalıdır, tünellediğiniz şey için daha az.
• Şablon kitaplığından Debian 13 ya da Ubuntu LTS. Tam KVM sanallaştırması, gerçek bir kernel ve kendi ağ yığınınız anlamına gelir — düşük portları bağlamanızı ve kimseye sormadan UDP’yi şekillendirmenizi sağlayan da budur.
• Geçmişi olmayan, size özel bir IPv4. Her plan bir tane, artı bir IPv6 /64 ile gelir. Hiçbir zaman paylaşılan bir proxy havuzunda bulunmamış bir adres, buradaki tek en değerli şeydir ve geri dönüştürülmüş bütçe-bulut adreslerinin günler içinde başarısız olmasının nedeni de budur.
• Önce on dakikalık sıkılaştırma. Yalnızca SSH anahtarları, parola ile giriş yok, varsayılan reddet (default-deny) güvenlik duvarı. Debian sıkılaştırma kontrol listesi bunu kapsar; tahmin edilebilir bir root parolasına sahip bir kutudaki gizlenmiş bir tünel, açık bir kapıya takılmış özenli bir kilittir.
• Bir alan adı — yalnızca sahibi olduğunuz TLS yolunu seçerseniz. Reality ve Shadowsocks hiçbirine ihtiyaç duymaz, ki çekiciliklerinin büyük kısmı da budur.

Parmak izi çıkarma adayları bulur; yoklama onları doğrular. Bir filtre bir adresten şüphelendiğinde, ilgisiz bir ağdan kendi bağlantısını açar ve ne döndüğünü izler. Her şey bu yanıta bağlıdır.

Ayırt edici bir hata döndüren, karakteristik bir anda kapanan ya da kimlik doğrulaması yapamayacağı bir bağlantıyı kabul eden bir sunucu, tahmini doğrulamış olur. Bu teorik değildir: büyük ölçekli filtrelerin daha önceki gizleme protokollerini toplu halde emekliye ayırdığı belgelenmiş mekanizma budur ve bir başlığı sadece karıştıran obfs tarzı eklentilerin bununla temas ettikten sonra hayatta kalamamasının nedeni de budur.

Modern tasarımlar yoklamayı iki doğru yoldan biriyle yanıtlar:

• Hiçbir şey söylememek. Shadowsocks-2022, anahtar olmadan geçerli bir yanıt üretemez, bu yüzden hiçbir şey üretmez. Bir yoklayıcı için o port bir kara delik gibidir — bu, güvenlik duvarıyla kapatılmış bir portun göründüğü şeyin aynısıdır. Ayrıca sınırlı bir zaman penceresine sahip tekrar oynatma (replay) koruması taşır, bu yüzden yakalanmış bir oturum daha sonra bir davranış elde etmek için yeniden gönderilemez.
• Başkası hakkında doğru bir şey söylemek. Reality, kimliği doğrulanmamış el sıkışmayı gerçek bir üçüncü taraf sunucuya iletir ve o sunucunun gerçek sertifikasını geri aktarır. Yoklayıcı, açıkça siz olmayan bir site için geçerli bir zincir elde eder. Popüler, sunucunuzun bulunduğu ülkeden makul biçimde erişilebilir ve kendisinin engellenme olasılığı düşük bir el sıkışma hedefi seçin — ve sunucunun saatini senkronize tutun, çünkü Reality dar bir zaman penceresi dışındaki el sıkışmaları reddeder.

Güvenmeden önce bunu kendiniz test edin. İlgisiz bir makineden, bir Reality portuna karşı curl -v https://YOUR_IP çalıştırın: el sıkışma hedefine ait bir sertifika görmelisiniz ve bir proxy’ye işaret eden hiçbir şey görmemelisiniz. Bir Shadowsocks portuna karşı ise nc asılı kalmalı ve ardından hiçbir bayt döndürmeden zaman aşımına uğramalıdır. Başka herhangi bir şey bir bulgudur.

Protokoller on dakikada değiştirilebilir. Adresler değildir. Bir IPv4 bir ülke içinde engellendiğinde, genellikle onu tetikleyen şey ortadan kalktıktan çok sonra bile engelli kalır, çünkü karşı taraftan hiç kimseye listeyi gözden geçirmesi için para ödenmez. Adresi varlık, protokolü ise sarf malzemesi olarak ele alın.

Bundan üç alışkanlık çıkar. Onu yayımlamayın. Herkese açık bir abonelik listesinde, bir kanalda ya da paylaşılan bir yapılandırmada paylaşılan bir adres numaralandırılabilir (enumerable) ve numaralandırma mevcut en ucuz saldırıdır — özel tünellerin ücretsiz herkese açık olanlardan çok daha uzun ömürlü olmasının nedeni budur. Üzerine yakılabilir bir isim koymayın. Sahibi olduğunuz TLS yolunu kullanıyorsanız, dikkat çekici herhangi bir şeye de hizmet eden bir alan adı, adresi de kendisiyle birlikte aşağı çeker. Rolleri karıştırmayın. Yalnızca tünelinizin ve başka hiçbir şeyin bulunduğu tek amaçlı bir kutu, çalıştırdığınız başka bir şeyin kazandığı bir listelenmeyi devralmaz.

Diğer yarısı ise adresin nereden geldiğidir. Yüksek devirli bütçe bulutları, IPv4’ü binlerce kısa ömürlü müşteri arasında geri dönüştürür, bu yüzden “yeni” bir adres, sizin ilk paketinizden önce bile başka birinin itibarını taşıyor olabilir. Buradaki her plan, paylaşılan bir havuzun bir dilimi yerine size özel, taranmış bir IPv4 ile gelir — tanımı ve kendiniz nasıl doğrulayacağınızı görmek için temiz bir IP’nin gerçekte ne anlama geldiğine bakın. Sizinki bir gün işaretlenirse ya da önemli bir yerde engellenirse, panel üzerinden bir değişim talep edin; çalışan bir adres almak için yeni bir sipariş vermeniz gerekmemelidir. Ve bir sorunun bir sansürcüden mi yoksa bir itibar listesinden mi kaynaklandığını öğrenmek istediğinizde, bir IP’nin kara listede olup olmadığını kontrol etme rehberimiz ikisini birbirinden ayırır.

Dürüst bir muhasebe — çünkü bu rehberin geri kalanı ancak bu kısım içindeyse okumaya değer.

• Şifreli trafiği bir yere gönderdiğinizi gizlemez. Bir ağ operatörü yine de yabancı bir adrese giden bir akışı, onun hacmini, zamanlamasını ve ne kadar sürdüğünü görür. Reality o akışı sıradan bir web sitesine yapılan sıradan bir ziyaret gibi gösterir; onu ortadan kaldırmaz.
• Trafik analizini alt etmez. Ayırt edici bir gündüz/gece örüntüsüne sahip, sürekli yüksek hacimli akışlar ayırt edici olmaya devam eder. Örüntü eşleştirme yerine korelasyona gerçek kaynaklar harcamaya istekli bir düşmana karşı, veri yükü gizlemesi yanlış araçtır ve takılabilir bir taşıyıcıya (pluggable transport) sahip Tor, daha iyi incelenmiş cevaptır.
• Uç noktaları korumaz. Ele geçirilmiş bir cihaz, oturum açılmış bir hesap, tarayıcı parmak izi çıkarma ve diğer uçta yazdığınız her şey bunların hiçbirinden etkilenmez.
• Sunucuyu anonim yapmaz. Barındırıcı hangi adresin size ait olduğunu bilir ve KYC’siz bir kayıt, bilinecek şeyi ortadan kaldırmak yerine sınırlar. Neyin görünür olup neyin olmadığını kripto ile ödenen bir VPS gerçekten anonim mi yazımızda tam olarak ortaya koyduk ve varsayımlara güvenmeden önce buna on dakika ayırmaya değer.
• Kalıcı değildir. Bu, bir sürüm döngüsüne sahip bir silahlanma yarışıdır. Bugün işe yarayan bir yapılandırmanın bir yıl içinde değiştirilmesi gerekebilir — bu da yalnızca iptal edebileceğiniz bir aboneliğe karşı, kontrol ettiğiniz ve on dakikada değiştirebileceğiniz bir kurulumun gerçek gerekçesidir.

Güvenilir biçimde yaptığı şey, sizi engellemenin maliyetini “hat hızında bir bayt eşleşmesinden”, “sıradan trafiğin çoğunu bozma kararına” yükseltmektir. Pratikte genellikle oyunun tamamı budur.

Paketlerin geçip geçmeyeceğine protokol karar verir. Tünelin var olmaya devam edip etmeyeceğine dair geri kalan her şey, hat üzerinde değil, hattın dışında karara bağlanır.

Yargı yetkisi, kimin neyi zorlayabileceğini belirler. Ayak izimiz Hollanda, Fransa, Romanya, Bulgaristan, İsveç, İzlanda, İsviçre ve Malezya genelinde sekiz konumdur; birinde ağırlığı olan bir talep, bir diğerinde hiçbir ağırlığa sahip değildir ve ABD tarzı bir kaldırma bildiriminin bunların hiçbirinde gücü yoktur. Bu, dürüstçe belirtilmiş operasyonel bir politikadır, yasal dokunulmazlık değil — yerel mahkeme kararları yine de geçerlidir ve kıpırdatmadığımız sert bir istismar tabanı vardır. Offshore barındırma bu ayrımı düzgünce açıklar.

Hesap, insanların hafife aldığı kısımdır. Bir tünel, ancak onu kimin kiraladığına dair kayıt kadar özeldir. Buradaki kayıt, kimlik bilgisi teslimatı için bir e-posta adresi alır, başka hiçbir şey almaz — kimlik yok, kart yok, adres yok, telefon yok. Teslim edilecek bir doğrulama dosyası yoktur, çünkü hiçbir zaman birini toplamadık.

Ödeme, bunun diğer yarısıdır. Bir kart, bir sunucuyu bir banka kaydına ve ikimizin de denetlemediği bir veritabanındaki yasal bir isme bağlar. Buradaki ödeme zincir üzerinde tamamlanır ve Monero, sonradan akla gelen bir seçenek değil, birinci sınıf bir seçenektir: bir VPS’i XMR ile ödeme rehberimiz tüm akışı anlatır ve kredi kartı olmadan satın alma rehberimiz sıfır kriptodan oraya nasıl varılacağını kapsar. Onay sonrası deploy yaklaşık altmış saniye sürer, bu yüzden bir yedek adres, ihtiyaç duyarsanız yalnızca birkaç dakika uzaklıktadır.

Bir araya getirildiğinde, hayatta kalan bir tünelin şekli budur: bir filtrenin ucuza eşleştiremeyeceği bir protokol, başka hiç kimsenin yakmadığı bir adres, filtrenin erişiminin dışında bir yargı yetkisi bölgesi ve talep edilmeye değer hiçbir şey barındırmamış bir hesap. Aynı tünelin sade sürümünü önce görmek isterseniz, WireGuard kurulum rehberi on dakikanızı alır ve başlamak için iyi bir yerdir — bir şey bağlanmayı kestiğinde buraya geri dönün.